Open Vlaams Kampioenschap 2019

Van korte Gentse nachten, foodtrucks en witloofjenever die (gelukkig) net uitverkocht was. Een verslag van onze deelname aan de open reeks van het Vlaams Kampioenschap.

Het Walhalla van het schaken. Alles schaken wat de klok slaat. Mijn persoonlijke natte droom om zoiets in Lier te verwezenlijken. Zo ervoer ik Caïssa, het schaakhuis van de Koninklijke Gentse Schaakkring Ruy Lopez. In schaakmiddens beter gekend als KGSRL. Met bijna 200 leden de grootste schaakclub van Vlaanderen (België?). Zij bezitten in hartje Gent een statig, drie verdiepingen tellend pand dat volledig, van de diepste keldertegel tot de hoogste zolderdakpan, in het teken van schaken staat. Op het gelijkvloers een mooie bar (mét projectie van de topborden) en enkele analyselokalen. Op de eerste verdieping vier schaakzaaltjes. Op de tweede verdieping en zolder nog meer schaaklokalen en een schaakbibliotheek.

Op deze mooie locatie werd van 30 mei t.e.m. 2 juni het Vlaams Kampioenschap georganiseerd. Zeven rondes op 4 dagen. Twee partijen per dag, uitgezonderd de slotdag. Julian, Robbert en Patrick (de neiging om ‘ondergetekende’ te gebruiken blijft, maar het mag niet meer ;-) ) schreven zich in. Julian en Robbert vonden onderdak in een B&B op 50 meter van het schaaklokaal. Patrick installeerde zich op welgeteld 7 minuten stappen in een oud klooster dat omgebouwd is tot een hotel, het Monasterium. Kwestie van alvast in hogere sferen te komen. Goed gezelschap, een tof tornooi zonder zorgen aan je hoofd, toppie onderdak vlakbij, een ontbijtbuffet om U tegen te zeggen én schitterend weer. Wat heb je nog meer nodig om er 4 onvergetelijke dagen van te maken? Een bijzonder levendig foodtruckfestival bijvoorbeeld, dat toevallig exact samenviel met de 4 tornooidagen :-) Constant ambiance en lekker eten&drinken aan zeer redelijke prijzen. Een dagelijkse halte tussen onze laatste partij en het stapje in de wereld.

Maar laten we het misschien ook even over het schaken hebben, want daar ging het toch vooral om. De resultaten waren wisselvallig. We beginnen met onze absolute sterkhouder van dit jaar: Robbert. Topscorer in IC en ZT, verrassend sterk in het CK, kortom, onze youngster heeft een superjaar achter de rug. In Gent evenwel maakte hij kennis met de andere kant van het spectrum… Tegen tegenstanders die hij in de loop van het seizoen met huid, haar en alle andere onderdelen spelenderwijs verrobbert zou hebben kreeg hij plots niets meer klaargespeeld. Voor onze bescheiden Hollander (jaja, er bestaan echt een paar exemplaren) verliep het tornooi ronduit dramatisch: de ene na de andere remise of verliespartij tegen mensen met 200-300 elo minder. Z’n beste partij speelde hij nog in ronde 1: een lange partij tegen Robin Butzen (1987 elo) die pas in het verre eindspel verloren werd. Robbert lachte met de slechte resultaten, maar je voelde dat dat kleine stukje ego het toch ook wel bitter vond. Perfect begrijpelijk natuurlijk. Schaken kan soms bikkelhard zijn, zelfs voor de nuchterste geesten. Zijn eindscore was 2,5/7. Z’n TPR viel al bij al nog mee: 1476. Als ik kijk naar de tegenstand had ik eerlijk gezegd gedacht dat het nog erger was… Met die score bezette hij de 41ste plaats op 48 deelnemers.

Julian speelde een solide tornooi met o.a. een remise tegen Matthias De Weird (2030 elo). Hij scoorde 4/7 (TPR 1852) maar dat had minstens een halfje meer moeten zijn. In de laatste ronde liet hij Valère Debuck (1916 elo) tig maal ontsnappen. Na een lange partij een torenhoog gewonnen stelling nog weggooien tegen een - beleefd blijven Patrick - niet zo heel prettige tegenstander: ik hoef er geen tekening bij te maken dat Julian het tornooi ‘rather pissed off’ afsloot. Al was het ergste leed na enkele Krieken op een zonnig terras alweer geleden :-) Hij eindigde op de 17de plaats.

Zelf nam ik één bye - een ochtendpartij, of wat dacht je? - om met vrouw en dochterlief een dagje Gent te kunnen doen. Uiteindelijk haalde ik 4,5/6 met een (lichtjes teleurstellende) TPR van 1933. Goed voor de 11de plaats. Ik ben - het was lang geleden - nog eens tevreden met m’n schaakniveau. Het was een verademing om eens zonder enige zorgen aan je bord te kunnen gaan zitten en ontspannen te spelen. Zo slecht als ik dit seizoen speelde, zo goed ging het in Gent. Mooi opgebouwde partijen en geen enkele blunder. Enkel tegen Patrick Boons (2000 elo) liep ik met een stuk meer in een eeuwig schaak. In opkomende tijdnood net niet cool genoeg. De enige verliespartij kwam er na een onnauwkeurigheid in de opening, iets dat Bert Boons (2018 elo, en broer van) heel mooi uitbuitte.

Onder de zeer deskundige gidsleiding van Julian werd uiteraard ook het nachtleven van Gent bestudeerd. Een speciaal voor de gelegenheid aangekochte schaakset en reisklokje werden meegesleept en enkele nachten aan zeer intensief gebruik onderworpen. Uiteraard onder het genot van diverse soorten gerstenat, het één al lekkerder dan het ander. Of dat allemaal wel bevorderlijk was voor het schaakniveau, hoor ik u al denken. Niet echt eigenlijk. Nadat we vrijdagnacht, euh, hoe formuleer ik het diplomatisch, Gent zéér diepgaand waren gaan verkennen haalden we zaterdag in de voormiddagronde een fraaie 0 op 3. Voor die prestatie waren respectievelijk slechts 21, 22 en 23 zetten nodig. Tijdsduur: alledrie binnen de twee uur van het bord gekletst. We vroegen ons af of er misschien toch geen link was met de beperkte nachtrust? We maakten ons dan ook het heilige voornemen om de volgende nacht vroeger bedwaarts te keren. En met de nodige zelfdiscipline lukte dat ook. Zaterdagnacht waren we immers al om 03u00 thuis… Ditmaal had ons totale gebrek aan karakter gelukkig een iets minder grote invloed op onze partijen. Robbert en Julian speelden zelfs een superlange partij (allebei laatst in hun lokaal) én we scoorden 2/3.

Alledrie waren we al plannen aan het maken om volgend jaar terug te komen, tot we bij ons vertrek hoorden dat dit (voorlopig) de laatste editie in Gent was :-( Volgend jaar zou het tornooi in Antwerpen plaatsvinden. Mmmmh, er zal niks anders opzitten dan een excuus te bedenken om een schaakweekend in Gent te organiseren…

Voor de volledigheid: de gesloten reeks werd gewonnen door Arno Sterck en Jasper Beukema met 5/7. De open reeks werd gewonnen door een dame: thuisspeelster Daria Vanduyfhuys.

Patrick Verrijssen.