Interclub 2019-2020

Na het goede resultaat tegen titelfavoriet Beveren stond er in ronde 5 van de IC opnieuw een belangrijke ontmoeting op het programma: de thuiswedstrijd tegen Turnhout 1. Eén van de sterkere ploegen van de reeks. Ook hier weer een vergelijkbare situatie als tegen Beveren: met een ploeggemiddelde van 1852 tegenover 1937 waren wij lichtjes de underdog. Het wil trouwens al wel iets over de sterkte van deze reeks 4A zeggen als je met een stevig ploeggemiddelde van 1852 elo in 3-4 wedstrijden de underdog bent...

 

Zelf kwam ik goed uit de opening, een Siciliaanse draak. Zowel ikzelf als m’n tegenstander verbruikten veel tijd: na 2,5 uur waren er amper 14 zetten gespeeld. Toen ik voelde dat het ietsiepietsie voordeeltje dat ik had aan het wegglippen was bood ik remise aan. M’n tegenstander bekeek de andere stellingen, dacht een minuut of 10 na en accepteerde dan. (0,5-0,5)

Even later mocht Robbert - met de zwarte stukken - het winstpunt noteren. Z’n tegenstander had een stukoffer gebracht maar Robbert speelde het juist en wit kon z’n aanval niet verzilveren. Robbert met een stuk meer voerde de partij vlot naar winst. Een mooi resultaat tegen een veel hoger gekwoteerde tegenstander. (1,5-0,5)

Even zag het er heel mooi uit want op de resterende borden zag ik ons nog minstens één halfje scoren.

Gunter had een stuk voor 3 (of 4? ik wil het kwijt zijn…) pionnen. Z’n stukken stonden echter allemaal heel slecht, inclusief z’n koning die eigenlijk in een hoekje opgesloten stond. Allesbehalve een prettige stelling om te spelen. Hij probeerde z’n stukken te activeren maar de zwarte pionnenstorm op de voor de rest lege koningsvleugel bleek niet tegen te houden. 0-1 na wat voor Gunter een frustrerende partij geweest moet zijn. (1,5-1,5)

Willy kwam ruim laat aan z’n bord, zelfs voor zijn doen :-) Z’n tegenstander kon een iets betere stelling opbouwen, maar Willy leek heel lange tijd nog net alles bijeen te kunnen houden. Heel even, vlak voor het einde van de partij, leek er zelfs meer in te zitten dan remise. Het spelen op increment eiste echter op den duur z’n tol en een tactische fout werd genadeloos afgestraft: de loper die het promotieveld van de ver opgerukte zwarte vrijpion op e2 afdekte werd geslagen door te toren. Terugslaan betekende promotie, niet terugslaan betekende zuiver stukverlies. Willy stak onmiddellijk de hand uit om z’n tegenstander te feliciteren. Ondanks het resultaat een zeer genietbare partij om te volgen: een mooi aanvallende Turnhoutenaar (een sterke Nederlandse gastspeler van 2064 elo) tegen Willy die z’n beste verdedigingskunsten bovenhaalde. (1,5-2,5)

Hierdoor lijken we halverwege de competitie uitgeschakeld voor de titel. We zakken naar de 4de plaats met al 3 matchpunten achterstand op de leiders KASK 1 en Beveren 1. Alles is echter nog niet verloren: de koplopers moeten onderling nog tegen elkaar en we spelen zelf nog tegen KASK, dus je weet nooit. Maar we moeten realistisch zijn: onze kansen zijn serieus-serieus geslonken na deze nederlaag.

Bij onze tweede ploeg was het drama nog groter. Tegen titelkandidaat en leider Kapelle o/d Bos stond het na knappe winst van Johan (tegen een veel hoger geklasseerde tegenstander) en ongelukkig verlies van Julian lange tijd 1-1.

Zowel bij Pierre als bij Erik zag het er echter goed uit. Pierre bood in betere stelling remise aan met de gedachte dat Erik ook nog iets zou halen. Terwijl Pierre's tegenstander over het remisevoorstel aan het nadenken was blunderde Erik - in een betere stelling - op een bijzonder pijnlijke manier z’n dame weg. Zo werd het onverwacht 1-2. Pierre’s tegenstander accepteerde natuurlijk dadelijk het remisevoorstel waardoor het alsnog een zure én dure 1,5-2,5 nederlaag werd…

Het komt niet vaak voor (misschien was dit de eerste keer?), maar twee thuisnederlagen dus voor ChessLooks. Iets dat we als verwende CLL-ers niet gewoon zijn.

Patrick Verrijssen